शव उत्खनन गरी हेर्दा मृतक सुचिनाको टाउकोमा धारिलो हतियारले काटेको जस्तो चोटहरु देखियो । दाँया हातको माझि र साइली औला काटिएको अवस्थामा थियो । शव गाडिएको ठाउँ नजिकै सुचिनाको चप्पल, उनले घाँस काट्न ल्याएको हँसिया र डोको फेला प¥यो । कम्मर नजिकको भागमा उनको पछ्यौरी र ज्याकेट खोलिएको अवस्थामा थियो । डोको बोक्नका मृतकले लगेको नाम्लो उनको कम्मरको भागमा खुकुलो गरि बेरिएको (बोक्न मिल्ने गरी) थियो ।

अनुसन्धानको क्रममा शव गाडिएको स्थानदेखि करिव ३० मिटर पर अर्को डोको भेटियो । डोको भित्र घाँस र रातो उनिको टोपी थियो ।

शव फेला परेको स्थानदेखि करिव एक सय मिटर तल रहेको निगालाको बोटमा केही रगत देखियो । नजिकै कम्व्याट क्याप, मृतकको लेवेन्टि र मृतकको कपालको गुजुल्टो फेला प¥यो । शव पोष्टमार्टमका लागि प्रहरीले काठमाण्डौको त्रिभुवन शिक्षण अस्पतालको फरेन्सीक मेडिसिन बिभाग पठायो र आवश्यक अनुसन्धान कार्य जारी राख्यो ।

जिल्लाबाट डिएसपी सुवेदीको कमाण्डमा खटिएको टोली बारपाक प्रहरी चौकीमा बेस बनाई सक्ष्म अनुसन्धानमा लाग्यो । प्रदेश प्रहरीबाट सूचना संकलन तथा बिश्लेषण शाखाबाट दुई जना प्राविधिक अनुसन्धानकर्ता समेत घटनास्थलमा परिचालित भए ।

उक्त जंगलमा घाँस काट्न जाने मानिसहरु, उक्त जंगल वरपरका भेडीगोठालाहरुसँग आवश्यक सोधपुछ हुन थाल्यो । डोको नाम्लो बुन्ने मानिसहरु लगायत ५० जनाभन्दा बढीसँग सोधपुछ भयो । निगरानीमा राख्दै केहीलाई तारेखमा छाडियो । भाषाको सहजताका लागि बारपाकमा बोलिने गुरुङ भाषा जान्ने प्रहरीभित्रकै दोभासे समेत प्रहरीले प्रयोग ग¥यो ।

मंसिर २२ गते प्रहरीले मन सम्जेर (हत्या आरोपमा हाल पक्राउ परेका) लाई समेत सोधपुछ गरेको थियो । तर आफू त्यो दिन घाँस काट्न नगएको भन्दै उनले ढाँटे । तर उनको हातमा चोटपटक देखिएकाले प्रहरीले उनलाई निगरानीमा राखेर तारेखमा छाड्यो ।

मंसिर २४ गते पुनः सोधपुछको क्रममा उनले आफूले हत्या गरेको स्वीकार गरे । प्रहरीमा दिएको वयान अनुसार उनी पनि त्यो दिन (मंसिर १५ गते) घाँस काट्न सोही जंगलतर्फ गएका थिए । बिच बाटोमा उनले सुचिनालाई देख्छन् । एक्लो युवतीलाई एकान्त जंगलमा देखेपछि उनको मनमा पाप पलाउछ र बलात्कार गर्न खोज्छन् । सुचिनाले सक्दो प्रतिकार गर्छिन् । दुई पक्षबिच हातपात समेत हुन्छ ।

सोही क्रममा सुचिना चिच्याउछिन् । तीन चार पटकसम्म चिच्याएपछि अरुले थाहा पाउने डरले मन सम्जेरले सुचिनालाई भुईमा लडाएर उनको मुखमा घास, गोवर र माटो कोचेर मारिदिन्छन् । घटनास्थलदेखि करिव ५० मिटर माथि खाडल खनेर सुचिनाको शव गाडिदिन्छन् । सुचिनाको शव बोक्न मृतककै ज्याकेट र नाम्लोको सहारा लिएका हुन्छन् । सुचिनाको हत्या गरेपश्चात आफूले लगेको डोको नाम्लो र टोपी छाडेर मन सम्जेर घर फर्कन्छन् । आफूले घटना घटाएको भनि उनले लेखेको नोट प्रहरीले उनको घरबाट फेला पारेको छ ।

‘साधेपुछकै क्रममा उक्त घटना आफूले नै घटाएको भनि नोट लेखेर घरको दराजमा राखेको भन्ने बतायो,’ एसपी पाठकले भने, ‘निजको घर खानतलासी गर्दा उनको कोठाको दराजमा ‘मेरो वयान’ शिर्षक राखी म बाट कुनै निर्दोष नारीको ज्यान गयो भन्ने समेत व्यहोरा लेखिएको र अन्तिममा मन सम्जेर नाम लेखि हस्ताक्षर तथा औला छाप समेत लगाई राखेको नोट भेटियो ।’ उनका अनुसार घटना पश्चात मन सम्जेरले दुई पटक आत्महत्याको प्रयास समेत गरेको खुल्न आएको छ ।

प्रहरीका अनुसार छिमेकी भएपनि उनीहरु (मन सम्जेर र सचिना) एक अर्काबीच चिरपरिचित समेत थिएनन् । धार्चे गाउँपालिका–६ काशिगाउँकी सुचिना घलेको बारपाकका धनबहादुर गुरुङसँग गत बैशाखमा मात्र विवाह भएको थियो । त्यसपश्चात काठमाण्डौ बस्दै आएका उनीहरु तीन महिना अघिमात्रै गाउँ आएका थिए ।

हत्यारा पत्ता नलागेसम्म शव बुझ्न परिवारले इन्कार गरेकाले हाल सुचिनाको शव शिक्षण अस्पतालमै छ ।